ZAMANDA KAYBOLAN ADAM

 ZAMANDA KAYBOLAN ADAM

“Gece bir hendeğe düşercesine,

Birden kucağına düştüm gerçeğin.

Sanki erdim çetin bilmecesine,

Hem geçmiş zamânın, hem geleceğin.”

 

Üstad Necip Fazıl Kısakürek böyle diyor “Çile” şiirinin bir dörtlüğünde. Ve devamında:

 

“Niçin küçülüyor eşyâ uzakta?

Gözsüz görüyorum rûyâda, nasıl?

Zamânın raksı ne, bir yuvarlakta?

Sonum varmış, onu öğrensem asıl?”

 

Diyerek, sorularına cevap aramanın peşini bırakmıyor.

 

Zamanda Kaybolan Adam”, Halit Yıldırım’ın yeni romanı. Roman, 282 sayfa olup 2020 yılı basımlı ve “Yafes” Yayınlarından çıkmış. Ancak bu öyle sıradan bir roman kitabına hiç benzemiyor.

Bildiğimiz “giriş-gelişme-sonuç” üçlüsü belli düzen içinde akıp giderken, bu romanda bir bilmecenin verilen ipuçları ile bulunması gibi arayışın kelimelerle resmedilişi var. Kitabı elinize alıp okumaya başladığınız anda “Hem geçmiş zamânın, hem geleceğin” esrarına kapılıyorsunuz.

Romanın kahramanı Amasyalı.  Ben yıllarca Çorum’da görev yaptım, dolaysıyla Amasya’yı çok iyi bilirim. Şehzadeler şehri de denilir Amasya’ya.  Ferhat’ın Şirin için dağlarını deldiği şehirdir aynı zamanda. Nasıl ki Ferhat menzile kavuşmak için dağları delmişse, roman kahramanımız da geçmişe gitmek için insanüstü olayların peşine takılmış “Gece bir hendeğe düşercesine” düşmüştür. Tabi okuyucusunu da peşinden koşturmaktadır.

Belki de bu romana fantastik romanda diyebiliriz. Bildiğimiz iki tür fantastik romanın birincisi; “Okuyucuya gerçek olanın, bilinenin dışında coğrafyalar, ırklar, hayatlar vb. sunmayı amaçlayan romanlardır” ikinci tür fantastik romanlar ise; “Romanın genelinde gerçek dünyanın içinde gerçeküstü unsurlara yer vererek okuyucuyu şaşırtmayı, tedirgin etmeyi, tereddütte bırakmayı, kararsız kılmayı, kafasını karıştırmayı amaçlayan romanlardır.” Bu açıdan “Zamanda Kaybolan Adam” birinci tür fantastik romana girebilir diyebiliriz…

Zamanda Kaybolan Adam” romanının yazarı Yıldırım, şairdir aynı zamanda. Bu özelliğini kimi yerlerde şiirlerle göstermeden geçememiş. Hele ilk girişte konu başlığı olarak “Uyandırın Uyuyanları!” başlığı bile sanki bir şiir başlığı gibi.

Ben burada kitabı okunması tavsiyesinde bulunarak noktalarken kitaptaki “Hüner” Başlıklı şiiri paylaşmadan geçemeyeceğim.

 

Semâ’da değildir “gel” dedir hüner

Yunusça kendini “bil” dedir hüner.

 

Söz vardır kırılır onunla gönül

Yılanı cezbeden dildedir hüner

 

Yol vardır şaşırtır düzde yolcuyu

Maksuda vardıran yoldadır hüner

 

Gözyaşı harcanmaz her vara yoğa

Nârını söndüren seldedir hüner

 

Deryalar ne kadar azgın olsa da

Dalgaları yaran saldadır hüner

 

Ne isim, ne cisim… Hepsi de boştur

Zikrullahı vuran soldadır hüner

 

Kula kulluk eden uçsa kul değil

Halika kul olan kuldadır hüner

 

Keramet şakıyan bülbülde değil

Aşkıyla yandıran güldedir hüner

 

Gelip geçicidir alevin harı

İçli içli yanan küldedir hüner

 

Perdeler aralar gözler bilirim

Gözlere göz olan hâldedir hüner

 

Kolaydır hamura şekil vermesi

Demiri yoğuran eldedir hüner

Yorum Yap