BABAYA MEKTUP

 BABAYA MEKTUP

1.Çocukluk
iskambil kağıtlarına koyardın parktan topladığım
taşları , arkadaşların takılırdı çoğu zaman,,çağırmak
için gelince seni hatırlamaya çalıştım zihnimi zorladım
hatıralardan kızdığın dövdüğün anlardan başka aldığın ilk mısırı
yerken yanıma gelip neden paylaşmadığımı sordun
oysa bana göre babalar mısır yemezdi,gülmez ,korkmaz
ağlamazdı kahkalarla gülmez,gülümsemezdi;hep ayakta
durur yıkılmazdı,
2.Gençlik
ben askerken yıkıldın ilk kez,büyük bir gürültü ile
firar edip koştuğum dar koridorlarda alnında koca bir
morlukla gülümseyerek karşıladın beni,geleceğime
inanmasan da beklemiştin
3.Orta yaş
aramayı düşündüm aklımdasın hep
ağır işiten kulaklarını hesaba katınca
vazgeçiyorum , sonunda dayanamadın ;sen
aradın, uykulu gözlerimle,anlaşılmaz
sesimle konuşmaya çalıştın benimle bu kez kelimeler bir kere çıktı
dudaklarımdan artık işitebiliyordun!
bağırmadan konuşabilirdik; ama gene kızgındın
ne cevap verdim ki acep?
4.Yaşlılık
artık ararım babamı düzelmiş kulakları
derken; cevapsız kaldı çağrılarım …
hani rüzgarda savrulmasın
dediğin iskambil kağıtları var ya
Sende onlar gibi savrulup gittin…

Yorum Yap