DOYASIYA SEVMEK

 DOYASIYA SEVMEK

Kalbime yenik düştüm, bu kadar az bi zamanda,
Gerçeğe odaklandım sevmeye başladığım anda,
Bazen bir deniz gibi dalgalı,
Bazende bir çöl misali yangınlı.
Öyle bir doyasıya sevdim ki anlatamam.

Ben bu maceradan bir ders çıkaran bir yolcu,
Selamı sabahı kesen dargın bir dost gibiyim.
Zor oldu ama ben seni öyle bir sevdim ki hem de doyasıya
sevdim.

Gel birleşsin ellerimiz bu sonbahar ’da,
Kopacaksa, kopsun kıyamet yakın zamanda,
Ben sana yar dedim, ellerin yanında,
Anlatamam ki ben seni doyasıya
Sevdim be çiçeğim doyasıya.

(121)
Kadere düşman olamam ki ben,
Sevene elveda diyemem ki ben,
Rüzgârı unutup, gülü sevemem,
Ben bu yükü yine taşırım yeniden.
(122)
Duygularında bir sınırı vardır.
Ve ait olduğu kalpte sevgiyi de bildiği yere kadar götürür.
Ondan sonra o kalbe yerleşir ve asla oradan ayrılmaz.

(123)
İnsanın öfkesi pusudadır ve yüreğimize gizlenmiştir
o yürekle birlikte hareket eder ve o yürekten bir kıvılcım
alınca harekete geçer bazısı öfkesine yenik düşer, bazısı
galibiyet alınca onunla aynı savaşı devam ettirir.
(124)
Dil kendi sahibine bağlıdır, söylediği sözde, ettiği yeminde yine o dilin sahibini icra eder.

Yorum Yap