İnsan Bazı Acıları Yarasına Asarmış

 İnsan Bazı Acıları Yarasına Asarmış

Kaybettiği yerden değil de sustuğu yerden acırmış insanın canı.
Haykıramadıkları perdesiz bir evin panjuruna asılırmış.
Ruhuna takılırmış yaşam köprüsünü geçemeyenler.
Dizlerimi yere değdiren bu acıyı sevemedim. Gözlerime nehirler inşa edildi.
Ses tellerimdeki kuşlar vuruldu.
Ellerimdeki yazgıya prangalar eskitildi.
Kıyısına kuruldu kader, kapıyı çalmadı derbeder.
Sağırdı görmedi, kördü duymadı.
Anlam aranmadı.
Tanrı yaratmadı düzensiz düzeni,
El avuca sığmadı,
Dağ dağa kavuşmadı,
İnsan öldü yaşayamadı,
Okuduğun anlamsız senfoni,
Şiire değmedi dili.
Şair öldü, şiir intihar etti.
Hikâye burada bitmedi..

S.K

Yorum Yap