AKLIM HEP SENDE

 AKLIM HEP SENDE
Nelere baskın gelmedi ki,
Seni düşünmenin varlığı.
Ne zaman unutmaya çalışsam,
Elimde bir fotoğraf,
Masum bir bakışın sihirli coğrafyasında kaybolmuş gibi oluyorum..
Hiç bitmeyen hasretler.
Sonu gelmeyen uzun yollar.
El alem ne der diye tutulamayan eller,
Verilemeyen çiçekler.
Utanç sayılan sevdiğini söyleyememeler.
Hepsi ömürden giden,
Bir nasılsın’a muhtaç günler geliyor aklıma.
Biliyorum..
Dursam da bitmeyecek bileti sonsuz kere kesilmiş sana yolculuğum.
Yoruldum..
Yeter gel artık diyorum
Gel ki nefesinde soluklanayım
Gel ki bitir içimdeki özlem ateşini
Bak kala kaldım sensizliğinin orta yerinde bir başıma.
Unuttun mu
Yurdu yoktu ki hasretin
sormaz nerelisin diye
Sözcükler kadar kısacıktı yaşam
İçinde umutla karışık
Bir ana sığacak kadar.
Hayat hancı
Biz yolcuyduk
Adı üstünde
Yalan dünya dedik işte
Tutunacak bir dalda yok
Umuttan başka
Vakit daralıyor
Bilirsin umudum sende kaldı.
Son nefesime kadar ziyan etme umudumu.
Sırf bu sebepten gelsen diyorum huzurum.. H.O.ASLAN

Yorum Yap